Het gedeelte van het interstellaire magnetische veld dat het dichtste bij ons komt loopt namelijk niet parallel aan de spiraalarmen van het melkwegstelsel. Bij andere sterren in de Melkweg is dit wel zo. "Hierdoor lijkt het zonnestelsel op een kogel die op een eigen wijze door het heelal vliegt", meent Dr. Merav Opher, assistent-professor aan de George Mason universiteit in Virginia in het blad 'Science'.

Opher en zijn collega's gebruikten daarvoor data van de 30 jaar oude Voyager ruimtesondes en berekenden met computermodellen de positie van het zonnestelsel. Daarvoor maakten wetenschappers gebruikt van de heliosfeer, het punt waar de invloed van de zon stopt en de interstellaire ruimte begint.

Het domein van de zon wordt beïnvloed door geïoniseerde deeltjes, genaamd zonnewind. Deze hullen het systeem in een luchtbel. Achter deze bubbel bevindt zich de interstellaire ruimte, die voornamelijk bestaat uit waterstof en helium. Wetenschappers kwamen erachter dat de grens van de luchtbel een vreemde hoek vertoont.

Betekent dit dat het zonnestelsel niet in het melkwegstelsel zit? Nee. Het zonnestelsel huisvest zich wel in het melkwegstelsel, maar van oorsprong kwam het vermoedelijk uit een ander satellietstelsel, genaamd Sagittarius. Dit stelsel werd veroberd door het melkwegstelsel, waardoor we hier terechtkwamen. Dit is echter nogal suggestief.

Bron: ABC


[related]
Gerelateerde nieuwsberichten
{related:|related_date|: |related_title|
} [/related]